کد خبر : 48092 تاریخ ثبت : 1396/2/19 16:10:04
دو کلام حرف حساب با دولت؛

بازنشسته ها باید بازنشسته شوند

موندم ما که این همه دکتر و مهندس و همه نوع تحصیل کرده داریم، چرا وقت تحریم باید به جای تولید داخلی، بیشتر شاهد افزایش قیمت ها باشیم؟ که چی؟!

به گزارش "منبری ها" چهار سالشه؛ دولت کنونی رو میگم. مثل بچه های چهارساله هر روز یه نوع بچگی می کنه.

بچگیش کل خونواده رو کلافه کرده. مثل اینه که یه چیزی گذاشته گوشش که صدای هیچکدوم از نزدیکاشو نمی شنوه، اما به غریبه ها اونم آمریکا خوب احترام می زاره.

موندم ما که این همه دکتر و مهندس و همه نوع تحصیل کرده داریم، چرا وقت تحریم باید به جای تولید داخلی، بیشتر شاهد افزایش قیمت ها باشیم؟ که چی؟!

این بچمون مثل اینکه اخلاق و رفتار دوستشو خیلی دوست داره، برای همین به جز فرهنگشون، نمیزاره چیز دیگه ای وارد کشور بشه.

موندم وابستگی بچمون اینقدر به دوستش زیاده که اگه باهاش قهر باشه هیچ کاری نمی تونه بکنه و بجای اینکه تلاشمون بیشتر بشه درِ همه جا تخته میشه. چرا؟! چون بودجه برای تولید داخلی نداریم!

اغلب خانواده های باغیرت یه حرف جالب میزنن، میگن: حاضریم نون شب نداشته باشیم، ولی دستمون جلو کسی دراز نباشه...

ایران هم یه خانواده هست از نوع با غیرتش؛ کسی که هشت سال با غیرت جنگید و با وجود تموم کمبودها، اجازه نداد اجنبی جماعت دستش به خاک این کشور برسه، حالا هم اجازه نمیده با دیدن چهار سال بی غیرتی بعضی هااااا دوباره چهار سال دیگه هم اضافش بشه.

حالا تو فکر اینم کلید قفل ها رو تو اون چهار سال پیدا کرده که باز دم از وعده ی صد روزه میزنه؟!

البته واسه خودشون و غریبه ها کلید همه ی قفل ها رو دارن اما واسه ما مردم، کلید تو قفل شکسته.

کلیدت و وعده هات ارزونی خودت!

ما ترجیح میدیم بعد از این چهار سال با غریبه ها وصلت نکنیم!

مرتضی بهمنیاری/ انتهای پیام
         

اخبار برگزیده
اخبار مرتبط
کلمات کلیدی
ثبت دیدگاه